Door Edith Bronkhorst Foto's Andy Doornhein

Het bekende radio- en televisieprogramma Andermans Veren krijgt een vervolg in het theater. Initiatiefnemer Johan Hoogeboom werkte in het verleden mee aan deze radio- en tv-versies en maakte op kleine schaal al een theateruitvoering. Hij wil nu met een zevenkoppig ensemble heel Nederland laten meegenieten van wat de Nederlandse kleinkunst aan kwaliteitsliedjes te bieden heeft. De muzikale cabaretvoorstelling Kijk omhoog! laat klassiekers horen, maar schuwt ook het onbekende niet.

Voor advies werd ook de welbekende Kick van der Veer erbij betrokken. Kick breekt op het podium af en toe op de voorstelling in via een televisiescherm waarbij hij kort het repertoire toelicht, wat een associatie met het gelijknamige tv-programma geeft. In samenwerking met Van Engelenburg Theaterproducties en de AVRO brengt het ensemble Andermans Veren Live! muzikale levensverhalen voor de liefhebber.

Het leven zelf
Rode draad door het programma voor de pauze zijn liedjes die de levensloop als thema hebben. Jeugdherinneringen, pesten, eerste liefdes, opgroeiende en het nest verlatende kinderen, ouderdom en dood passeren onder meer de revue. Dit alles niet somber stemmend, maar met een ironisch sausje en met levensvreugde gebracht. De keuze voor het thema levensloop zorgt niet voor gelijksoortige herhaling, er is gekozen voor een goede afwisseling.

Het lieflijke Melk en Honing van Rob Chrispijn en Henk Temming klinkt gevoelig, naast een vileiner Zo mooi van Harrie Jekkers, waarbij Bas Marée en Jelle Amersfoort zittend op de rand van het podium onversterkt hun tekst brengen en... dit héél sterk doen. Het lied Bolide van Brigitte Kaandorp wordt hilarisch gebracht door Sanne Eggenkamp en Alice Rientjes. Johan Hoogebooms stem sluit naadloos aan bij De huwelijkse staat  van Hans Dorrestijn. Ook de teksten van Jules de Corte, Toon Hermans en Willem Wilmink worden niet vergeten.
Wel vijftien pareltjes komen voorbij, sommige veroorzaken een aha-erlebnis, andere verrassen.

Herkenning
Na de pauze geeft ‘het leven zelf’ nog steeds inspiratie, maar meer klassiekers worden ten gehore gebracht. Deze herbergen een scala aan emoties. Het aanwezige publiek wordt geraakt en voelt ontroering, wordt tot nadenken gestemd, waarna een bevrijdende lach volgt. Liefhebbers van allerlei cabaretstijlen komen aan hun trekken: de maatschappijkritiek van Annie M.G. Schmidt in Vluchten kan niet meer, het liefdevolle Voor haar van Michel van der Plas en niet te vergeten het lied Cirkels in een prachtig breekbare interpretatie gezongen door Sanne. Theo Nijlands Chanson boeit enorm in de weergaloze versie van Bas, waarbij ik niet eerder de zinsnedes ‘en passant’ of ‘merengue spuugt’ zo heerlijk heb horen brengen.
De twee muzikanten Ludo en Femke van der Winkel, op de contrabas en de viool, hebben zeker geen achtergrondrol, maar nemen volop deel aan wat er op het podium gebeurt. Het beeld is niet statisch, bij elk nieuw lied nemen de spelers een nieuwe positie in, waardoor de juiste sfeer van het lied fijn geïllustreerd wordt.

Kijk Omhoog! doet recht aan de originele versies, maar kopieert niet
Hoewel Kijk Omhoog! een select gezelschap lijkt te trekken, verdient het de aandacht. De door het kleine gezelschap groots gezongen liedjes verdienen een nog groter publiek. De symbiose tussen muziek en zang, de prachtige luisterliedjes waaruit de taalvirtuositeit van de Nederlandse tekstschrijvers blijkt, het spelplezier en de fijne selectie uit wat het Nederlandse kleinkunstrepertoire aan kwaliteit te bieden heeft, smaakt naar meer.
Net als het leven zelf!